őžℓεм

Beni aramaya çıkarsa düşlerin
Hüznün ruhuna çizdiği resimlerdeyim
Gamsız bir gecenin karanlığında değil
Yüreğinde kanayan kesimlerdeyim

    

Aklına düşerim hani olur da
Güzelliklerin görünmeyen yüzünde ara
Sevginin menfaate döndüğü yerde
Bir gönül yarasının izinde ara

   

Yıkılmış umutların enkazından geç
Öksüz bir çocuğun gözünde ara
Ağıtların tüttüğü evlere uğra
Bir ananın boş kalmış dizinde ara

 

Beni yıldızlarda arama boşa
Yüreğini yasa boğan sızılardayım
Dertlerinle bulursun beni başbaşa
Senin gibi karayazılardayım

  

Sahte sevgileri tanımaz kalbim
Beni seven gönüllerin ocağında ara
Menfaatle bakmasını bilmez gözlerim
Beni gerçek dostlukların kucağında ara

Hasret kokan bir gün daha geçiyor yine sensiz. Seninle gezmek ama yanımda olmadan. 

Seninle konuşmak ama seni duyamadan, ellerini tutmak sıcaklığını hissetmeden,

hatta sevişmek sana dokunmadan, seni sevmek ama sen hiç hissetmeden, sen beni hiç bilmeden.

Sen damarlarımdaki can gibisin eğer sen olmazsan kanım donar damalarımda.

Kendime ters düştüm; ruhunun esaretindeki ruhum kendini kaybetmiş başı boş dolaşıyor senli yollarda.

İnanmak, başarmanın yarısıdır.

Ben inancımı kaybederken, başarının yarısını kazandım.

Ve hazan mevsimi yaşıyor sararmış gönlüm.Artık gözyaşı değil, kan akıyor sararmış yüreğime.

Ne yapsam olmuyor adın kazınmış beynime, kalbim mühürlenmiş bir kere.

Öğreniyorum sevdiğim.

Umudum yeşil denizinde boğuldu ama o denizde hayat'ta kalmayı,

o denizin mahkumu olmayı ve o deniz de seni severken sensiz yaşamayı öğreniyorum.

Sana susamışlığımı gözyaşlarımla dindirmeye çalışırken; sende kendimi öldürüyorum, sevdanı öldüremediğim için kendimde. 

Çok uzaktasın sevgili, Seni göremiyorum Dokunamıyorum ellerine

Ulaşamıyorum ama yine de ağlarken her gece sensizliğine sarılıyorum.

Öylesine eksiğim ki sensiz  Öylesine sahipsiz çocuklar gibi ağlıyorum.

Seni kaybetmek, iki kere ölmekten daha zormuş. Ben ölmeyi seninle öğrendim.

İki kere ölmeyi, senin gözlerinden.

O gözler'de cennetin ta kendisi idi. Senin sayende, cennet'te yanmayı öğrendim.

Yürek dağlayan şarkıların hüzünlerinde kaybediyorum kendimi, sensiz saatlerin önemsiz olduğu bir zamanda, bu bedenden firarım geçiyor gözlerimin önünden; bu bedenden ve bu dünyadan,

içimdeki yarım kalmışlık zorluyor beni; adım atamıyorum, yokluğunda ölüyorum;anlamıyorsun  yine dağladın yüreğimi 'erim' Ben senin için, için yanarken sen içinde ki bensiz dünyanla içimdeki senli dünyama kendini soruyorsun.

Bilmediğim bir şiir ve söylemediğim bir türkü.

İşte, bildiğim gibi gülüyorsun şimdi.

Sesine yağmurlar yağıyor. Gözlerim seline çoktan kapıldı, sözcükler boğazımda düğümleniyor.

Ben susuyorum. Sen bilmiyorsun, bilmeyeceksin. Yaşanmamışlığına tutunacak ve yaşadığım her anda sen olacağım.

Sana ve yaşattıklarına inat....

Güzel bir haftasonu geçirmen dileğiyle...